Standaard / Historie

Algemene verschijning:

Krachtig gebouwd, gespierd, goed in balans en actief met een levendige, vastberaden en intelligente uitdrukking.

Kenmerken:

De Bull Terrier is de gladiator onder de hondenrassen, vol vuur en moedig. Een uniek kenmerk is het eivormig hoofd met downface. Onafhankelijk van de maat dienen reuen er mannelijk en teven er vrouwelijk uit te zien.

Temperament:

Met een evenwichtig temperament en in staat zich gedisciplineerd te gedragen; hoewel koppig, bijzonder goed in de omgang met mensen.

Hoofd en schedel:

Het hoofd lang, krachtig en diep tot het einde van de voorsnuit, maar niet grof. Van voren gezien eivormig en geheel opgevuld, het oppervlak vrij van holtes en deuken. De bovenkant van de schedel nagenoeg vlak van oor tot oor. Het profiel buigt van de bovenkant van de schedel met een lichte boog naar de neus, die zwart dient te zijn en aan het einde naar beneden gebogen. De neusgaten goed ontwikkeld en de onderkaak diep en sterk.

Mond - gebit:

De tanden gaaf, schoon, sterk, van goede afmeting, volkomen regelmatig met een volkomen, regelmatig en volledig schaargebit; d.w.z. de bovensnijtanden voor en dicht tegen de ondersnijtanden en recht in de kaak staand. De lippen glad en strak.

Ogen:

Klein, schuingeplaatst en driehoekig, diepliggend, zwart of zo donker bruin als mogelijk, zodat het bijna zwart lijkt en met een doordringende glinstering. De afstand van de neuspunt tot de ogen merkbaar groter dan de afstand van de ogen tot de bovenkant van de schedel. Blauwe of gedeeltelijk blauwe ogen ongewenst.

Oren:

Klein, dun en dicht bij elkaar geplaatst. De hond dient in staat te zijn ze stevig rechtop te houden, waarbij ze recht naar boven dienen te wijzen.

Hals:

Zeer gespierd, lang, gebogen, taps toelopend van de schouders naar het hoofd en vrij van keelhuid.

Voorhand:

Schouders sterk en gespierd maar niet beladen. Schouderbladen breed, vlak en strak tegen de borstkas aanliggend, uitgesproken schuin geplaatst, bijna een rechte hoek vormend met het opperarmbeen. Recht aangesloten sterke ellebogen en rechtstaande middenvoeten. De voorbenen hebben de hoogste kwaliteit ronde botten. De hond dient er stevig op te staan en ze dienen volkomen evenwijdig aan elkaar te zijn. Bij volwassen honden dient de lengte van de voorbenen ongeveer gelijk te zijn aan de borstdiepte.

Lichaam:

Lichaam met goede ronding en met duidelijk gewelfde ribben en grote diepte van de schoft tot de onderzijde van de borst, zodat de borst dichter bij de grond is dan de buik. Rug kort en sterk met een horizontale rugbelijning achter de schoft, die over de brede goed bespierde lendenen licht gewelfd is. De onderlijn van borst naar buik vormt een sierlijke opwaarts gebogen lijn. Van voren gezien een brede borst.

Achterhand:

Van achteren gezien staan de achterbenen evenwijdig. Gespierde dijen en goed ontwikkelde tweede dijen (onderbeen). Kniegewricht goed gebogen en de hakken goed gehoekt met de middenvoet kort en sterk geknookt.

Voeten:

Rond en compact met goed gebogen tenen.

Staart:

Kort, laag aangezet en horizontaal gedragen. Dik aan het begin, daarna in een fijne punt uitlopend.

Beweging/gangwerk:

In beweging blijk gevend krachtig gebouwd te zijn, de grond soepel te beslaan met vrije en gemakkelijke passen in een typisch montere houding. In draf bewegen de benen evenwijdig, zowel voor als achter, alleen bij hogere snelheden zich naar binnen richtend. De voorbenen grijpen goed uit en de achterbenen bewegen soepel vanuit de heup, buigen goed bij de knie en sprong met grote stuwkracht.

Beharing:

Kort, vlak aanliggend, gelijkmatig en voelt hard aan met een mooie glans. De huid dient de hond strak te omspannen. Een zachte wollige ondervacht kan in de winter aanwezig zijn.

Kleur:

Bij witten, een zuiver witte beharing. Pigmentvlekken in de huid en aftekeningen op het hoofd dienen niet te worden bestraft. Bij gekleurden, overheerst de kleur; bij gelijke kwaliteit heeft gestroomd de voorkeur. Zwartgestroomd, rood, reekleurig (fawn) en driekleur toegestaan. Ticks in witte beharing ongewenst. Blauw en leverkleur hoogst ongewenst.

Maat:

Er is geen gewichts- en maatlimiet, maar de hond dient voor zijn maat de indruk te geven een maximum aan substantie te bezitten.

Fouten:

Iedere afwijking van voornoemde punten dient als een fout beschouwd te worden en de beoordeling dient in de juiste verhouding tot de ernst van de fout te geschieden.

Opmerking:

Reuen dienen twee goed ontwikkelde, volledig in het scrotum ingedaalde, testikels te hebben.
Volgens het reglement van de Engelse Kennel Club betekent doofheid een diskwalificatie.

De Bull Terrier, wat is dat voor een hond? 

Het unieke, eivormige, hoofd van de Bull Terrier is kenmerkend voor dit ras. Geen enkel ander hondenras heeft een dergelijk hoofd. Dit is de oorzaak dat mensen regelmatig de vraag stellen: "is dit een varken, schaap of miereneter?" Maar het is echt een hond en wat voor een!

Je recht aankijkend, staat hij, of hij nu wit of gekleurd is, als een toonbeeld van kracht, op rechte, sterke benen voor je, waarbij zijn bouw doet denken aan de bouw en macht van een stier, waaraan hij trouwens gedeeltelijk zijn naam ontleent. Het is een van oorsprong Engels ras, dat in het midden van de negentiende eeuw in en om Birmingham gefokt is uit kruisingen van de Bulldog, de Bull and Terrier, de niet meer bestaande Witte Engelse Terrier (in bouw en voorkomen leek deze op de huidige Manchester Terrier), de Dalmatische hond en waarschijnlijk met een scheut Barzo of Greyhound bloed. Van het laatste is men echter niet zeker, omdat de schepper van de Bull Terrier, James Hinks uit Birmingham, dit geheim in het graf heeft meegenomen.

De Bull Terrier is een van de oudste bekende terrierrassen, maar die zijn vrijwel allemaal voortgekomen uit de oude werkende jachtterriers. De Bull Terrier daarentegen heeft bij zijn voorouders ware vechthonden en werd oorspronkelijk ook als vechthond gefokt. Hoewel in die tijd de Bull Terrier getraind werd voor het hondengevecht, en de eigenaren van de honden eisten dat ze in de ring tot het uiterste moesten gaan, werd onder geen voorwaarde geduld dat de Bull Terrier mensen aanviel. Er was geen enkele verontschuldiging voor honden die hun eigen mensen of andere mensen aanvielen. Deze honden liet men zonder pardon inslapen. Ogenschijnlijk een harde selectie, maar wel een noodzakelijke.


Ook nu nog mag een Bull Terrier onder geen enkele voorwaarde mensen aanvallen of bijten. Nadat in Engeland de wrede maar populaire hondengevechten verboden werden, en de Bull Terrier toch ook niet de ideale vechthond bleek te zijn, maar die wel zijn vechtlust behouden had, ging men andere eisen aan de hond stellen. De toenmalige fokkers gingen het uiterlijk en innerlijk van de hond aanpassen. Uiterlijk wilde men een gevulder eivormig hoofd, geen ondervoorbijter, rechte benen, kleine oren en Innerlijk een verhoging van de agressiedrempel. De fokkers, waaronder veel vrouwen, zijn er de laatste honderd jaar in geslaagd de agressiedrempel zodanig te verhogen, dat men in deze tijd nauwelijks nog van een vechthond kan spreken. Integendeel de moderne Bull Terrier kan zich als elke andere hond gedragen.

VERANDERINGEN IN DE TIJD

Stellen we de geboortedatum van de Bull Terrier op ca.1860, dan is er aan het uiterlijk van de Bull Terrier veel veranderd. Hoewel de eerste fokkers een duidelijk beeld voor ogen hadden hoe de ideale Bull Terrier er moest uitzien, is het een lange weg met veel tegenslagen geweest, om tot de huidige Bull Terrier te komen. Rondom de eeuwwisseling lag het absolute dieptepunt. Rond deze tijd had het ras bijna, evenals de Witte Engelse Terrier, opgehouden te bestaan. Tot aan dat tijdstip werden de oren van de Bull Terrier gecoupeerd. Een nieuwe wet verbood het couperen van oren en sommige fokkers vonden dat een Bull Terrier met hangoren wegens gemis aan de juiste uitstraling in niets op een Bull Terrier kon lijken. Zij stopten met de fokkerij. Enkele fanatici gaven de moed echter niet op, en leverden een topprestatie, zeker voor die tijd waar de kennis van de erfelijkheid minimaal was, door Bull Terriers met staande oren te fokken. Welke honden zij hiervoor gebruikten is onbekend en behoort tot de Engelse hondengeheimen, zoals men in het moederland van het ras, er zoveel heeft.

EIGENSCHAPPEN

Al lijkt en gedraagt hij zich in huis vaak als een schoothond en is een bank of bed zijn favoriete plaats, toch is hij absoluut niet voor iedereen geschikt. Voor een beginner is het zelfs een hele opgaaf en te vaak moet een Bull Terrier zijn leven in een kamerkooi slijten, of krijgt een nieuwe eigenaar, of nog erger. Dit kan gebeuren als de eigenaar niet met hem overweg kan. Hoewel het karakter veranderd en de agressiedrempel verhoogd is, blijft een Bull Terrier een terrier: dus per definitie: eigenwijs, niet erg gehoorzaam en een individualist, die vaak meent het beter te weten dan zijn baas. Verder is de Bull Terrier zeer koppig, en geeft niet gauw op. Dit kan tot problemen leiden als de Bull Terrier niet consequent opgevoed wordt. Maar geen opvoeding met slaan en schoppen. Dit vergeet en vergeeft hij nooit en hij zal, onverwachts, maar op zijn tijd, de rekening presenteren. Men moet de karakter eigenschappen niet alleen kennen, maar ze ook kunnen waarderen en daarnaast tijdens de opvoeding over veel geduld beschikken. Een van de beste eigenschappen van een goed opgevoede Bull Terrier is zijn grote liefde voor kinderen, waar hij zeer voorzichtig mee omgaat. 

In de opvoeding is een teef iets gemakkelijker dan een reu, maar ook zij heeft haar streken.

HET KARAKTER

Een Bull Terrier is in staat gedurende zijn gehele leven zijn baas voor de meest onverwachte en soms pijnlijke situaties te plaatsen. Hij is niet alleen een clown, maar kan zich ook op een verschrikkelijke manier aanstellen of uitsloven. Hij kan zijn eigenaar vaak tot wanhoop brengen. Dat moet een eigenaar kunnen accepteren, althans zo voelt de Bull Terrier het aan en een goede baas ook.
Leer uw kinderen dat ze nooit, maar dan ook nooit, een slapende Bull Terrier wakker schudden. In het verleden zijn er teveel ongelukken gebeurd door deze regel te veronachtzamen. Een hond heeft recht op zijn ongestoorde slaap!!!

AANDACHTSPUNTEN BIJ AANSCHAF

Koop nooit twee pups tegelijk, wat men ook mag beweren. De opvoeding van een pup is al moeilijk genoeg, de opvoeding van twee pups is een regelrechte ramp en eindigt meestal met het wegdoen van een van de honden. Wil men toch twee Bull Terriers; wacht minstens een jaar met de aanschaf van de tweede hond.
Voordat u tot de aanschaf van een tweede hond of Bull Terrier overgaat dient u zich goed af te vragen waarom u dit wilt. Voor de Bull Terrier is het niet nodig. Een van zijn slechte karaktereigenschappen is zijn onnoemelijke jaloersheid. Hij voelt zich als eenling volkomen gelukkig bij zijn bazen, zolang die aandacht aan hem besteden en goed verzorgen. Vraagt u zich bovendien af of u zich ook niet gelukkiger zal voelen met een Bull Terrier die u, mits goed opgevoed, overal mee kan nemen en die alle aandacht van u krijgt.